Suç

Her suç iki kez hesaba katılır. Eylemin kendisi, gören olsun olmasın karmandan götürür; bir kavmin sana bakışı ise ancak kendi insanlarından biri olanı görürse kötüleşir.

NEREDE SAYILIR

Çoğu suç yalnızca bir kavmin kendi toprağında suçtur ve yalnızca o kavmi ilgilendirir. Yabanda bir kutu sadece bir kutudur. Bir ismin önündeki kırmızı işaret, bir kutunun, maden damarının, ekinin ya da hayvanın birine ait olduğunu söyler. Birkaç eylem ise her yerde suçtur: öldürmek, birini bayıltmak, bir biniciyi eyerden düşürmek, bir kervanı ya da binilen bir atı soymak, bir köleyi özgür bırakmak ve insan eti yemek.

BİR KAVMİN TOPRAĞINDA

Hırsızlık. Sana ait olmayan bir kutuyu, Sandığı ya da Kasayı açmak veya bir atın heybelerini karıştırmak. Karma kaybettirir.
Hayvanlarını almak. Evcil bir hayvana binip gitmek ya da onu Halatla çekip götürmek. Karma kaybettirir ve hayvan kalıcı olarak çalıntı diye işaretlenir: onu sahiplerinin toprağına geri getirirsen, görülsen de görülmesen de bunu anlarlar.
Yük arabalarını almak ya da onu hayvanından ayırmak. Almak karma kaybettirir.
Ölülerini soymak. Kendi halkından birinin cesedini aramak karma kaybettirir; orada düşmüş bir düşman ise helal ganimettir.
Evcil hayvanlarına zarar vermek. Karma kaybettirir.
Daha küçük kabahatler; bunlar yalnızca gözlerindeki itibarını zedeler: ekinlerini toplamak (Yeşilyaprak, Mısır, Sulukök, Halatotu, Toprakekmeği, bir Bal böceği tümseği, bir Tarla ya da Mantar saksısı), cevherlerini kazmak ve açılsın açılmasın bir kilidi kurcalamak. Orman meyvesi, kuru odun, taş, Mavikamış ve Şaman mantarı herkese serbesttir.

HER YERDE

Bir kavmin insanlarından birini öldürmek. Tanık gerekmez: ölülerin yokluğu her hâlükârda fark edilir (bkz. ELLERİNDEKİ KAN).
İlk vurmayan bir oyuncuyu katletmek (bkz. CİNAYET).
Başkaları görürse, birini bayıltmak. Bayılttığın kişi uyandığında suçlayacak kimseyi bulamaz.
Bir biniciyi eyerden düşürmek. Kimse görmese bile onun kavmi bunu sana unutmaz.
Bir kervanı ya da birinin bindiği atın heybelerini soymak. Muhafızlar ya da binici peşine düşer.
Bir köleyi özgür bırakmak. Yalnızca sahipleri umursar, o da görürlerse; Teshari ise görülsün görülmesin özgür bıraktığın her kulu sana yazar.
İnsan eti yemek. Görülsün görülmesin her öğün karma kaybettirir ve gören herkesin gözünde çok düşersin — Wuf'Gar, Throg'Gar ve Hiss'Gar dışında. Bağırırlar, ama bu yüzden kimse sana saldırmaz.

TANIKLAR

Tanıklığı yalnızca dünyanın halkı yapar, diğer oyuncular asla. Tanık, toprağın sahibi olan kavimden olmalı; yaklaşık 18 m içinde, yüzü sana dönük ve seni engelsiz görebiliyor olmalıdır. Kalabalık seni gizlemez; karanlık, çömelmek ya da kötü hava da öyle: yalnızca duvarlar ve onların sırtı. Seni Dost ya da Saygın sayan bir kavim hırsızlıklarını görmezden gelir (ama bayıltmayı, eyerden düşürülen biniciyi ya da yamyamlığı değil); Düşman bir kavim ise zaten seni öldürmeye çalışıyordur.

SONRASINDA

Hırsız diye bağırıp seni dövmeye gelirler. Tarafsız halk seni öldürmek yerine yere serer, sonra içlerinden biri seni soyar: elindeki silahlar, bütün kısayol çubuğun ve her sikke, altın parçası, inci ve mücevher. Bir soyguncu işareti eşyalarının kimde olduğunu gösterir. Gözden kaybolmadan onu öldürürsen hepsi bir torba içinde yere düşer.
Ellerini kaldırırsan dayak atmadan soyarlar. Dost bir kavim seni yere serer ama asla soymaz.
Tarafsız bir kavim seni bir kez bağışlar, dost bir kavim iki kez; ondan sonra öldürürler. Onlardaki sicilin, yeni bir suç işlemeden geçen on dakikanın ardından ya da öldüğünde temizlenir. Onlardan birini öldürürsen on dakika boyunca seni bağışlamayı bırakırlar.
Zindan da yok, para cezası da. Bedelini eşyalarınla, karmanla ve adınla ödersin.

ELLERİNDEKİ KAN

Bir öldürme tanık gerektirmez: sessiz bir öldürme alarm verdirmez, ama ölülerin yokluğu yine de fark edilir. Savaşçılar en az bedele mal olur, seni görür görmez saldıran bir kavmin savaşçıları ise hiçbir şeye; kadınlar, ihtiyarlar, köleler, tüccarlar ve çiftçiler en çok bedele mal olur, üstelik karmaya da. Kavmi müttefikin olan bir savaşçı bile karma kaybettirir.

KENDİ KANINA KIYMAK

Kendi Oom'Gar'larından birine vurursan KANUN KAÇAĞI damgası yersin: kendi halkına vurduğun son darbeden sekiz saniye sonrasına kadar her kavim sana düşman gibi davranır. Kendi halkın ise yine yalnızca seni yere serer.

CİNAYET

Sana ilk vuran bir oyuncuyu, dövüş sürdüğü müddetçe serbestçe öldürebilirsin (darbesiz geçen bir dakika dövüşü bitirir). İlk vurmayan bir oyuncuyu öldürürsen bu cinayettir ve sana çok karmaya mal olur; Kötü birini öldürmek az karma götürür, Alçak birini öldürmek hiç götürmez. Kanamadan, zehirden ya da ateşten gelen bir ölüm, son vuranın hanesine yazılır. Başka bir oyuncuyu bayıltmak suç değildir.

KELLENE KONAN ÖDÜL

Karman Alçak seviyesine düşerse başına kelle parası konur: 50 sikke, daha kötü her puan için 10 sikke daha. Adının altında görünür ve bütün diyara duyurulur. Klan arkadaşların ya da geçen hafta klanını paylaşmış olanlar dışında her oyuncu onu alabilir; aynı avcı ise günde yalnızca bir kez. Senden nefret eden bir kavmin gönderdiği kiralık avcılar da ikişer ikişer peşine düşer; seni alt ederlerse kimseye ödeme yapılmaz. Alındıktan sonra ödül yarım saat boyunca kalkar; Alçak seviyesinden çıkarsan sonsuza dek silinir.

TELAFİ ETMEK

Karma kendiliğinden asla silinmez, ama iyi işlerle geri kazanılır (bkz. KARMA VE İTİBAR). Kin zamanla soğur; bir kavmin tüccarları adını Sevilmeyen'e geri çekmek için kan bedeli alabilir, liderleri de hediye kabul eder (bkz. HEDİYELER).