Leki i leczenie

Sztukę uzdrowiciela warzy się w kotle, w zakładce ALCHEMIA, z zebranych liści, grzybów i miodu:

• Mikstura lecznicza — przywraca mnóstwo zdrowia (nie zatrzyma krwawienia).
• Mikstura oczyszczająca — usuwa z krwi zakażenie i truciznę.
• Mikstura znieczulająca — uśmierza drżenie wywołane szokiem.
• Mikstura wigoru — przywraca zużytą wytrzymałość.
• Mikstura ducha — rozjaśnia umysł i przywraca skupienie.

Zwykły bandaż od razu tamuje każde krwawienie; skrawek płótna opatruje jedną ranę. Surowe liście zielonolistu w potrzebie podleczą drobne obrażenia.

Ognista woda to prymitywne lekarstwo: łyk z butelki gorzałki od razu przegania szok, ale upija cię: jesteś PIJANY, świat się kołysze, chwyt wspinacza ześlizguje się ze skały, a każdy wysiłek kosztuje dwa razy więcej wytrzymałości i skupienia. Po drugiej butelce zataczasz się przy chodzeniu, a bieg może się skończyć twarzą w ziemi; po trzeciej nogi nie mają już siły na sprint; po czwartej zostaje ci tylko chwiejny chód. Każda butelka przedłuża upojenie, pięć wypitych w ciągu minuty od razu zwracasz (chyba że masz umiejętność Odporność), a szósta zwala cię z nóg tam, gdzie stoisz: leżysz nieprzytomny, zdany na łaskę każdego.

Łagodniejszym lekarstwem jest fajka nabita bagiennym zielem: dym uśmierza szok i uspokaja umysł, choć wysusza usta.

Łubki od razu nastawiają złamaną kość. Robi się je ręcznie z kija i płótna (potrzebna umiejętność Rzemieślnik). Złamanie po ciężkim upadku, mocnym ciosie albo wpadnięciu w pułapkę z czasem zrasta się samo, ale do tego czasu nie możesz się wspinać, a skoki i przewroty mogą je pogorszyć do ciężkiego złamania, przez które kulejesz. Uzdrowiciel może też założyć łubki komuś innemu.